Zwangerschapsupdate week 21 t/m 24

Zwangerschapsupdate

Inmiddels zit ik alweer in de 25e week van mijn zwangerschap; tijd voor een nieuwe zwangerschapsupdate! De afgelopen weken zijn voorbij gevlogen. Het was lekker weer, ik voelde me goed, alles loopt lekker door. Maar we hadden ook de 20-wekenecho en dat ging niet helemaal soepel. Lees je mee?

De baby

Zoals ik al zei hebben we de 20-wekenecho gehad. De ervaring bij Faas was prima, alles was direct goed te zien en we konden opgelucht naar huis. Bij Imme moesten we een keer terugkomen om het hartje te bekijken, en het profiel te kunnen zien. Dat lukte allemaal in twee keer. Ik was erg benieuwd hoe het deze keer zou gaan.

In de vorige zwangerschapsupdate gaf ik al aan redelijk gespannen te zijn. Het is gewoon fijn een bevestiging te krijgen dat je kindje gezond is. Dus daar gingen we, vol goede moed! Het liep al een flinke 20 minuten uit, wat op zich niet erg is, maar op dat moment niet veel goeds doet aan de zenuwen. We konden naar binnen: buik bloot, echo erop. Al snel bleek dat hij (we krijgen een zoon!) er niet goed voor lag. De echoscopiste ging wel haar best doen, zei ze. Maar uiteindelijk konden we ook bij deze baby het hartje en het profiel niet zien. Ik moest een paar dagen later terugkomen.

Over deze 20-wekenecho was ik echt niet te spreken en ik ben er eigenlijk de hele dag van slag door geweest. De echoscopiste was enorm nors en hardhandig. Ik had gewoon een blauwe plek op mijn buik waar ze superhard had gedrukt om de beentjes te kunnen bekijken. Er was haast (omdat het hiervoor al uitliep) en dat was te merken. Al met al een hele onvriendelijke boel, maar op dat moment was ik te verbaasd door de opeenvolgende situaties, dat ik niks zei. Thuis zat ik er dus wel heel erg mee.

Twee dagen later (ik ging alleen): nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ook deze keer liep het lekker uit: bijna 40 minuten. Toen ik eenmaal aan de beurt was sprak ik mijn ontevredenheid en verbazing uit van de vorige keer. Er was nu een andere echoscopiste, wat op zich jammer was want ik had het graag zelf tegen diegene gezegd. Deze echoscopiste reageerde wel meelevend, maar ze vond het ook raar (??).

Al snel bleek dat de baby weer precies hetzelfde lag en er dus weinig te zien zou zijn. Na 10 seconde op de tafel te liggen kwam er zomaar een collega binnen die liep aan te dringen op een lunch – ook hallo – en werd er gezegd dat er niks te zien viel, dus ik moest naar Breda. Waarom? Geen idee. Was protocol.
O ja, wat ze wel kon zien was dat mijn placenta aan de voorkant lag, dus daarom kon ze nu niks zien. Of zo. Heel raar, want volgens die andere lag hij toch echt achter. Na 5 minuten liep ik de kamer uit (zonder springen, of enige poging om mijn baby te laten draaien) en eigenlijk wilde ik heel hard ‘EET SMAKELIJK!’ schreeuwen, maar daar ben ik dan net weer iets te beleefd voor. :’)

1 week later in Breda werden we gelukkig met open armen ontvangen door een superlieve gynaecoloog. Baby lag er goed voor en werkte met alles mee. We hebben de hele echo opnieuw gehad en we hadden eindelijk weer dat fijne, positieve gevoel dat we normaal ook bij ons eigen ziekenhuis hadden. Alles bleek goed te zijn, wat een opluchting! (De placenta lag gewoon aan de achterkant. ;-)) Met een hele reeks mooie foto’s verlieten we het ziekenhuis. Drie keer is scheepsrecht, en toevallig op onze ‘verkeringsdag’. <3

De buik

De baby loopt perfect op schema qua groei. Mijn buik vind ik prachtig! Waar ik tijdens andere zwangerschappen continu hoorde dat mijn buik ‘zo groot’ was, heb ik dat nu nog nauwelijks gehoord. En dat terwijl hij net zo groot is, als ik even vergelijk met vorige keren. Zou het misschien komen door mijn e-book? 😉 Ik denk het. Al denk ik dat mijn eigen mindset en wat ik uitstraal ook erg meewerkt. Ik ben echt supertrots op mijn buik, dus dat zie je ook wel. Ik verstop ‘m niet meer, zoals ik wel bij Faas en Imme deed.

Kwaaltjes

Sinds een aantal weken, ik weet niet meer precies wanneer het begonnen is, heb ik last van mijn bekken. Het begon met het welbekende beurse gevoel down under, maar inmiddels heb ik ook flinke pijn aan m’n liezen en onderrug.
Na een hele dag werken – en voornamelijk zitten – heb ik moeite met lopen. Maar na 3 uurtjes lopen door de stad, kan ik ’s avonds geen stap meer zetten door de pijn.

Ik besloot om naar een bekkenspecialiste te gaan deze keer, in plaats van mijn vertrouwde fysio. Bij Imme heb ik uiteindelijk instabiele bekken gehad op het einde van de zwangerschap. Nu doen ze op een eerder termijn al veel meer pijn dan ze destijds bij haar zwangerschap deden. Er moest dus wel iets gebeuren.
Iedere week zie ik de bekkenspecialiste nu: ik krijg oefeningen mee, en ik moet beweging en rust zoveel mogelijk afwisselen.

Nu is dit de enige kwaal die ik heb, dat is zo fijn! Wel vind ik het rot dat ik hierdoor al wel word beperkt in mijn dagelijkse bezigheden, zeker als ik voor de kindjes moet zorgen. Dan wil ik lekker met ze op pad, en dat doe ik ook, maar dan ben ik ’s avonds de pineut en kan ik wel janken van de pijn.

Van de hitte heb ik – gelukkig – maar weinig last gehad. Lekker rustig aan, airco erbij en de beentjes omhoog. De afgelopen week begin ik vocht vast te houden als ik niet voldoende drink. Maar ja, merk ik eigenlijk niks van want als ik heb geslapen is het weer weg.

De babykamer

Er begint schot in de zaak te komen! De babykamer is zo goed als leeg, geverfd en we hebben afgelopen weekend een nieuwe vloer gekocht. Ik ben inmiddels heel erg verliefd op een behangetje (Justin niet, helaas. Komt nog wel) en de meubels hebben we ook al zover uitgekozen. Ik zal snel een moodboard online zetten van de babykamer!

Verder heb ik echt zo bizar weinig gekocht voor de baby. Als mensen vragen wat ik al heb, kom ik niet veel verder dan dit leuke speentje en een boxpakje. Uiteraard heb ik ook superlieve cadeautjes gehad. Maar al met al, is dit het wel. We hebben gewoon nog zó veel spullen van die andere twee. Eerst maar eens een balans opmaken als de kamer straks klaar is.

Zwangerschapsupdate

Wat ik wel graag wil is een nieuwe luiertas en deze hoes voor de sleepyhead deluxe (we hebben er nu eentje met rozen, die ga ik verkopen). En natuurlijk wat dingen voor de babykamer, maar dat laat ik binnenkort zien.

Het gaat goed!

Al met al dus weer een positieve update! Ja, die 20-wekenecho was rot en m’n bekkenklachten zijn ook niet leuk, maar ik voel me prima en dat de tijd vliegt is wel een goed teken! Al beangstigt het me soms wel: alweer de 25e week! Ik wil nog zoveel doen en regelen, het leek steeds of ik zeeën van tijd had, maar die uitgerekende datum kruipt steeds dichterbij. 🙂

Dat was ‘m dan! Tot de volgende zwangerschapsupdate. Wil je tussendoor op de hoogte blijven? Op mijn Instagramaccount deel ik ook veel over mijn zwangerschap. Ik zal hier ook wat meer proberen te delen!

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?