Angst hield mij tegen om te bloggen

Angst bloggen

Wie mijn persoonlijke blog LifestyleLou volgde, weet dat ik in mijn blogcarrière periodes van actief dagelijks bloggen, afwisselde met radiostiltes. Vaak werd er dan gevraagd waar ik bleef, of hoorde ik van anderen dat ik er ‘ineens niet meer was’. En dat klopt. Ik kon ineens weg zijn. Bijna van de aardbodem verdwenen. 😉

Als excuus schreef ik heel vaak dat ik het druk had, of dat andere dingen prioriteit hadden. En dat klopt ook wel, want destijds werkte ik fulltime als verpleegkundige en was mijn blog gewoon een hobby. Toch wilde ik niet onderdoen aan de rest, en ‘de rest’ (a.k.a. de grote bloggers) plaatsten iedere dag een artikel. Dat hield ik dan even vol, maar na een tijdje was ik weer weg.

Angst om zichtbaar te zijn

In het begin van mijn blogcarrière was ik anoniem – en dan heb ik het over 2011/2012! Al snel kregen mensen door dat ik een stukje uitlaatklep had op het web. Iedere keer wanneer iemand erover begon klapte ik dicht en raakte ik lichtelijk in paniek. Zo erg, dat ik weleens op het punt heb gestaan om mijn blog offline te halen. Waarom? Ik schaamde mij. Een blog was niet een ‘normale’ hobby. Waarom zou je in hemelsnaam over nagellak schrijven, of vertellen wat je de afgelopen week hebt gedaan?

Dat waren mijn eigen belemmerende gedachten, want ik kreeg grotendeels fantastisch leuke reacties – oké, enkele daargelaten, maar dat waren van die jaloerse meiden. Weet ik nu.
Steeds meer begon mijn blog bij mij te horen. Steeds meer begon ik te wennen aan mijn zichtbaarheid. Maar helemaal wennen, dat kon ik nooit. Raar eigenlijk, want ik koos er zelf voor om mijn stukken online te zetten. Dus ik wilde het wél, maar door de reacties van anderen liet ik mij te veel beïnvloeden.

Angst om te groeien

Ik haalde heel snel mijn eerste opdrachten binnen. Ik geloof dat mijn blog een maand online stond, en ik mijn eerste artikel in opdracht schreef. Volgens mij verdiende ik er destijds € 25,– mee, maar ik was er superblij mee. Dat was makkelijk verdiend, en ook nog eens door iets wat ik supergraag deed!

Door de jaren heen had ik regelmatig betaalde opdrachten. Ook werd mijn blog opgepikt door PR-bedrijven waardoor ik producten ontving (ter review) en uitgenodigd werd voor events. Ineens werd het serious business. Ineens stond ik op events met grote bloggers. Ik, diegene die het altijd net niet was, stond ineens naast die grote bloggers. Blijkbaar deed ik iets goed, maar het benauwde me.

Iedere keer wanneer ik enorm groeide, de opdrachten me aan kwamen vliegen en bedrijven meer van me wilden, blokkeerde ik. Resultaat? Struisvogelpolitiek: mailbox weken niet openen, geen artikelen meer online en op social media was ik amper aanwezig.

Angst voor mijn privacy

Tijdens de zwangerschap en kraamperiode van Faas ging ik écht als een speer. Dat waren de glorietijden voor mij: met zo’n 25.000 unieke bezoekers kan ik wel zeggen dat het goed liep. Ik had een nieuwe doelgroep bereikt: zwangeren en moeders, en haalde leuke opdrachten binnen. De letters vlogen uit m’n vingers. Ik was helemaal in m’n element.

Wat sommigen weten, is dat ik na mijn kraamperiode een angststoornis ontwikkelde, samen met een postnatale depressie. Ineens was ik weer offline, maar dat was dus niet zomaar. Ik was niet alleen offline van mijn blog; ik was offline in mijn dagelijkse leven. De donkerste periode van mijn leven. Ik ga hier nu niet te veel op in in deze blogpost, maar dit is wat er gebeurde.

Toen er een foto van Faas (bijna onherkenbaar, maar goed) gebruikt werd door iemand, omdat hij zo van Google geplukt kon worden, knapte er iets. Ik heb alles offline gehaald wat gerelateerd was aan hem. Mijn privacy nam ik al strikt, maar dit ging next level. Werderom kwam de gedachte om mijn blog offline te halen. Maar ik kon het niet… inmiddels stond er een archief van 5 jaar online, en het was te pijnlijk hier afscheid van te nemen.

Toch kwam er een afscheid

Na de geboorte van Imme kwamen we weer in een rollercoaster terecht (altijd pret met mij 😉 ). Er was al geen activiteit meer geweest sinds februari, en door de roerige tijd ging dit er ook niet meer komen. Ik besloot mijn hosting en domein niet meer te verlengen in september – met pijn in mijn hart.

Uiteraard heb ik heel wat blogs overgezet naar een offline archief, daar kan ik nog steeds van genieten. Het voelde als een goede stap: inmiddels zat ik in een hele andere levensfase, mijn blog paste niet meer bij me en door mijn wispelturigheid wist ik zelf ook niet goed meer wat ik wilde. Offline halen was de beste keuze.

Toch weer bloggen

Bloed kruipt waar het niet gaan kan. 😉 Inmiddels ben ik niet meer de Milou die ik jaren geleden was. Ik heb therapie gehad (en nog steeds) die mij sterker heeft gemaakt, ik ben moeder van twee kinderen en ben bakken ervaringen verder.

Mijn angsten zijn grotendeels verdwenen: ik heb geen angst meer voor mijn zichtbaarheid (oké, dat lieg ik: heel af en toe heb ik nog mijn momentjes), ik heb geen angst meer voor bedrijven (ik ben nu al bijna een jaar ondernemer en word gecoacht door twee toppers) en mijn angst voor privacy is minder geworden. Ik weet heel goed wat ik wel en niet deel.

Het vertellen van verhalen zit me dus in het bloed. Ik heb die uitlaatklep nodig, ook voor mijzelf. Maar ik zou liegen als ik niet ontiegelijk blij word van álle (dat zijn er namelijk veel!) reacties die ik heb gehad van jullie: dat jullie het zo leuk vinden dat ik weer blog. Had ik niet verwacht, of in ieder geval niet in groten getale.

Met mijn blog wil ik mijn verhaal vertellen, maar ook anderen inspireren. Ook met dit artikel: door de jaren heen heb ik ónwijs veel mensen gesproken die dit ook wel zouden willen (of YouTube, of zichtbaar zijn op Instagram), maar niet durven. En dat is zó zonde! In tegenstelling tot 8 jaar geleden is bloggen nu helemaal niet meer zo bijzonder raar. Dus, wat let je?

En ja, hoor mij nu praten: diegene die zelf ook angsten had en nu nog niet eens bewezen heeft wel door te kunnen zetten. Maar ik kan jullie alleen maar mijn ervaringen vertellen en hoe ik er nu tegenaan kijk.
Vind ik het jammer dat ik mij door mijn angsten tegen heb laten houden? Baal ik dat ik niet de acties heb ondernomen, en kansen heb gegrepen destijds? Ja en nee. Ja, omdat ik stiekem toch ook wel een droom had om groter te zijn. Nee, omdat ik niet weet hoe het is, en mijn leven is gelopen zoals het is gelopen.

Vertel, zou jij ook graag een blog willen hebben? Of een andere stap willen nemen? Zo ja, wat houdt je tegen?

Share:

7 Reacties

  1. Milou
    juni 24, 2019 / 19:19

    Zo leuk dat je weer blogt! Ik vond je altijd echt 1 van de leukste blogs om.te volgen! Was altijd oprecht geïnteresseerd! Ik heb mijn blog ook aan de wilgen gehangen, terwijl het toen wel goed ging. Soms denk ik, wat als…?

    • admin
      Auteur
      juni 27, 2019 / 20:48

      Ah dat vind ik echt zó lief Milou!!
      En ja dat weet ik nog! Jij ging toen ook als een speer. Maar jij doet het nu ook heel goed met je Instagramaccount toch? Vind het superleuk om jou te volgen met je mooie creaties altijd!

  2. Ciska
    juni 27, 2019 / 17:25

    Goed van je meid dat je weer blogt.
    Voor mij persoonlijk is bloggen niks.. Maar vind het wel leuk om van anderen te lezen!
    Herken wel heel veel onzekerheden, vooral wat eigen onderneming betreft.
    Heel knap dat je dit allemaal zo doorzet en super wat je nu allemaal bereikt hebt!
    Ga zo door!

    • admin
      Auteur
      juni 27, 2019 / 20:49

      Wat lief Ciska, dank je wel! Als een keertje wilt sparren of wat wilt weten over het ondernemen kunnen we een keertje afspreken. Lijkt me superleuk!

  3. lynn
    juni 27, 2019 / 19:52

    Volgens mij heb ik je in mijn zwangerschap gevolgd in 2016.
    Ik vond je helemaal geweldig en keek echt uit naar je blogs!
    Ik ga je zeker weer volgen en wat is je website ontzettend mooi.

    • admin
      Auteur
      juni 27, 2019 / 20:49

      Wauw, wat een lieve reactie! Ik ben heel blij dat je me weer gaat volgen. Vind ik echt superleuk! En bedankt voor het compliment over de website. 🙂

  4. juni 28, 2019 / 20:07

    Wat een wervelwind Milou, maar zeker een goede keuze. Volg je hart 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?