Ik heb verdorie iets te doen hier op aarde!

iets te doen hier op aarde

Begin juni ging ik naar het live-event ‘Word een master in geld manifesteren XL‘ van Kim Munnecom; hier heb ik een uitgebreide blogpost over geschreven. Die dag leverde mij heel veel op: het werd duidelijk waar mijn pijn zat (op financieel gebied), maar het opende mijn ogen ook over een heel ander aspect in mijn bedrijf.

Onrust

Ik was onrustig in juni. Het zelfvertrouwen (en het vertrouwen in mijn bedrijf) dat ik de maanden daarvoor had, was ver te zoeken. Ik besloot dan ook de eerste week van juni wat afstand van mijn bedrijf te nemen en te kijken waar die onrust vandaan kwam. Als ‘deadline’ stelde ik 6 juni (de dag van het event): die dag zou ik weer inspiratie krijgen en ik had het vertrouwen dat ik daarop weer door kon gaan.

Nu weet ik dat het een illusie is om altijd maar in high vibes te zitten en continu te blaken van het zelfvertrouwen. Je mag echt wel een dipje hebben, als je daarna maar weer doorpakt. En dat deed ik: na het live-event en wat coachcalls ontstond het idee om zelf livedagen te organiseren (Grammar course live), omdat ik wat miste in mijn huidige aanbod. Ik miste voldoening en meer contact met mensen, dus ik gooide mijn diensten om.

Lees hier mijn artikel over waarom veranderen van je diensten geen schande is.

De lancering voor de livedagen was spontaan (ik hou van doorpakken), maar het werkte: ik kreeg direct al veel interesse en de eerste kaartjes werden zelfs gekocht.

En toen ging ik op vakantie

Een kleine week later ging ik op vakantie, met het plan om daar ook aan mijn business te werken. Liep dat even anders. 😉 Ik werd nog onrustiger, zelfs wat somber en supergestrest. Niet echt een leuk vakantiegezelschap. Het duurde twee dagen, maar toen ging de knop om: na goede gesprekken met mijn partner hakte ik een aantal knopen door wat betreft mijn bedrijf. Ik kreeg wat meer ademruimte en vanaf dat moment besloot ik te genieten van mijn gezin en de vakantie. Mijn bedrijf kwam thuis wel weer.

Omdat ik na die spontane lancering niets meer aan mijn promotie voor de livedagen deed, ging die lancering op in een soort stofwolk. Vind ik dat jammer? Ja, want ik kan beter. Maar deze keer koos ik even voor mijzelf en voor mijn gezin, want het ging niet goed op deze manier.

De donderdag na mijn vakantie had ik weer een livedag met Kim en ik had er onwijs veel zin in: ik wíst dat deze dag mij verder zou brengen. Dat de inspiratie tot mij zou komen en dat alles eindelijk weer duidelijk(er) voor me zou worden. Mijn eigen doel voor die dag was: weer plezier krijgen in het ondernemen. Ik wilde meer focus op de blog, mensen kunnen helpen maar voornamelijk FUN hebben.

Terug naar het plezier hebben in ondernemen

Ik vertelde Kim mijn verhaal, en uitte mijn gevoelens. Zij kwam op haar beurt met de mededeling dat ze dit al wist. Dat ze al wist dat dit zou gebeuren (had ze ook al aangegeven op de eerste livedag in maart: ‘Milou, denk je niet dat jij meer kan dan grammatica? Dat Milou Smit niet ‘een brand’ op zichzelf is? Ik zie zoveel meer potentie – en toen dacht ik: hahaaaa. Ik een merk? Waarom, hoezo, heh?) maar dat deze drie maanden nodig waren om hier zelf achter te komen. Natuurlijk zijn er successen geweest, maar al die tijd stond ik niet 100% achter mijn bedrijf. Ik wist alleen niet wat er moest veranderen.

Even iets heel anders, we gaan terug naar april: de maand dat ik erachter kwam dat ik zwanger was. Ik had het grandioze idee om te gaan vloggen. Dit wilde ik al twee zwangerschappen, maar ik ben altijd te schijterig geweest om dit door te zetten. Fanatiek pakte ik mijn camera erbij (want ja, die heb ik dus gewoon, voor als ik ‘ooit’ zou durven) en ik heb een aantal fragmenten gefilmd. Waar die zijn gebleven? Veilig op mijn computer. Want toen ik ‘zwangerschapsaankondiging’ op YouTube intypte zag ik alleen maar slanke, fitte en megahippe mensen die verkondigden zwanger te zijn. En dan zou ik ook even een filmpje online zetten: de maat 42/44 met al enige slijtage op d’r lichaam en een zwangerschapsgeschiedenis vol klachten. Nee, bedankt.

Kim wist van mijn idee. Ze heeft mij destijds aangemoedigd: ‘Hoe tof zou het zijn dat er éindelijk eens iemand de camera pakt en laat zien hoe het grootste gedeelte van zwanger-Nederland eruit ziet?’ En ja, het klinkt allemaal leuk en mooi, maar het is eng. Doodeng.

Body positivity

Nu kwam ze er weer op terug: of ik mijn blog niet kon inzetten om mensen te helpen. ‘Ja, Kelly opperde pasgeleden een idee over body positivity… dat zou wel kunnen. Eventueel.’ zei ik ‘Maar dat durf ik niet hoor!!!!’
Kim verklaarde mij voor gek: ze had pasgeleden mijn stories gezien waarin ik opstond tegen dat achterlijke item op RTL Boulevard waarin plus size sportkleding de grond in werd geboord door twee dames (notabene!). Ze vond het krachtig en vroeg hoeveel opmerkingen ik erover had gekregen.

Nou, ik kan je vertellen: een heleboel. Mijn DM-inbox bleef knipperen gedurende de dag: veel verhalen van herkenning, complimenten dat ik mijzelf liet zien en uitsprak maar ook berichten van mensen die geen idee hadden dat ik maat 44 aan had en die spiegel nodig hadden voor zichzelf.

‘Oké, ik ga dit doen!’ zei ik. Een wirwar van body positivity raasde door mijn hoofd, maar begon naar mate de dag verstreek meer vorm te krijgen. Angst verruilde zich door zelfvertrouwen en ging net zo makkelijk weer terug naar angst. Het is niet niks. Maar nu, een halve week later, zie ik het helemaal voor me en heb ik onwijs mooie plannen.

Dus, wat ga je nou doen Milou?

Mijn blog van gisteren was alvast een tipje van de sluier: het schamen voor een zwanger lichaam. Ik weet dat er onwijs veel mensen blij zijn met alles in hun zwangerschap, maar het grootste gedeelte van de vrouwen heeft het moeilijk.
Zoals ik in de blog zei ben ik inmiddels een stuk verder: na professionele hulp en heel wat ervaringen vind ik wel dat ik er iets over te zeggen heb en andere mensen kan helpen. Ik wil zo graag dat andere vrouwen met liefde voor zichzelf en de baby een positief zelfbeeld gaan krijgen. De periode is zo kort. De ‘had ik maars…’ uit mijn vorige zwangerschappen zijn er te veel om op te noemen, dit wil ik bij anderen kunnen voorkomen in een van de mooiste perioden van hun leven.

Ik veranderde mijn blognaam naar ‘body positive familieblog’ en riep de hashtag #bodypositivezwanger de wereld in: daaromheen gaat heel erg veel gebeuren.

Wat je kunt verwachten:
– Blogposts over plussize-zwangerschappen, self-love en body positivity. Maar ook ‘gewoon’ familie/mamablogposts. Uiteraard blijf ik ook over mijn business bloggen en zal ik het als uitlaatklep gebruiken zoals ik altijd al deed.
– Ook op Instagram zal de focus verschuiven: ik wil dezelfde sfeer behouden met de foto’s van mijn gezin (ik in blote buik omdat ik toevallig over body positivity praat gaat niet gebeuren) en in stories laat ik meer van ‘ons’ zien (doe ik al even) in plaats van ‘Hey ik ben Milou en vandaag ben ik weer aan het werk’.
– Er verschijnt zeer binnenkort een e-book, bestemd voor zwangeren die moeite hebben om veranderingen aan hun lichaam te accepteren.
– Er komt een passend aanbod voor zwangeren die hulp nodig hebben met self-love en het accepteren van hun lichaam tijdens de zwangerschap.

Dan nog even dit

Ik ga niet van de ene dag op de andere dag van ‘Milou van de taal’ naar ‘body positivity Milou’. Nee. Dit wil ik zelf niet eens. Mijn grammaticaprogramma’s blijven zelfs bestaan omdat ik hier rete-trots op ben en het superveel waarde heeft. Er is ook nog steeds veel interesse in, en dat vind ik fantastisch.

Geleidelijk aan zal ik door middel van blogs en Instagramposts mijn proces naar mijn nieuwe missie delen. Het staat allemaal nog niet, maar het gaat niet lang meer duren (ik ga tenslotte zelf ook nog met verlof, soort van. Gevalletje: ‘O ja, ik ben zelf ook nog zwanger!’ Hahaha).

Ik vind het megaspannend, maar als ik denk aan wat ik te bieden heb voel ik een voldoening en een rust die ik miste bij mijn diensten die ik al heb staan. Het gevoel dat je mensen écht kunt helpen, dat ze écht een transformatie doormaken door middel van jouw hulp. Dát is wat ik verdorie te doen heb hier op aarde!

12 thoughts on “Ik heb verdorie iets te doen hier op aarde!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *