fbpx

Ik ging een midweek weg

Ja, echt waar. Een midweek weg, helemaal in m’n eentje. En het was heerlijk, maar ook gek, en fijn, en apart en… heel veel. Haha! Wie mij volgt op Instagram heeft het een beetje kunnen volgen, en er zou achteraf een verslag komen van mijn ietwat spontane actie.

De hamvraag: waarom ging ik weg?

Ik liep een beetje vast. Niet privé, hoor (hebben we die gelijk getackeld). Met mijn bedrijf merkte ik dat ik aan een plafond zat en daar doorheen moest.

Ergens in mei heb ik de switch naar Pinterestmarketing gemaakt en dat is de beste keuze ooit geweest in mijn ondernemerscarrière. Voor het eerst heb ik één hoofdfocus én ik ben het nog steeds niet beu (well, that’s a first, hahaha). Sterker nog: ik begin er steeds meer passie voor te krijgen.

Een passie om ondernemend Nederland de voordelen van Pinterestmarketing te laten ervaren. Pinterestmarketing is opkomend in Nederland en ik vind het echt megagaaf dat ik daar onderdeel van ben.

Het succes

In juli had ik mijn eerste gratis Pinteresttraining. Een groot succes met meer dan 300 deelnemers, met vervolgens zo’n 30 mensen die in mijn betaalde aanbod stapte. Maar er gebeurde meer: ik kreeg een kantoor (of nou ja, kreeg, ik betaal er iedere maand knaken voor hoor), exposure in lokale en landelijke media, meer Pinterestbeheer aanvragen dan ik aankon, aanvragen voor sprekersklussen en ga zo maar door.

Ik had mijzelf goed in de markt gezet. De markt van Pinterestmarketing! Eentje die mij past als een handschoen. Content, creativiteit en groei. Alles waar ik voorheen altijd mee struggelde omdat ik op een van de elementen vastliep. Maar Pinterest is voor mij de uitkomst!

Balans?

En toen kwam er een keerzijde: de balans was zoek. Ik had meer werk dan ik aankon. Ik besteedde hier en daar wat uit (niet altijd met succes) en maakte stappen waar ik eerder niet eens aan durfde te denken. Maar het werd op een gegeven moment te gek: ik werkte minimaal 50 uur, zat altijd met de laptop in de avonduren en leefde in een soort (succes) roes.

Tot er privé ineens weer een dikke plot twist plaatsvond. Maar ik wilde me niet laten kennen, want ik voelde me ook eindelijk goed na een hele roerige tijd, sterk zelfs.. Sterk genoeg om dit ook aan te pakken, naast de belachelijke werkuren en mijn eigen gezin.

Maar dat gaat natuurlijk niet. Ik bedoel, ik ben nog steeds geen Wonder Woman. Toegeven deed ik niet, maar ik had wel een soort deadline voor mijzelf ingesteld totdat ik een beetje rust mocht nemen: onze vakantie in september.

En je weet hoe het gaat: als je dan ineens loslaat word je óf ziek, óf lamlendig. Dat gebeurde hier ook en het was daarna verschrikkelijk moeilijk om de draad weer op te pakken. Privé was het ook nog steeds een roerige tijd waarin harde beslissingen gemaakt moesten worden, en ik probeerde ook alle ballen hoog te houden in mijn bedrijf. Sommige werkzaamheden werden ineens een blok aan m’n been en de succes roes die ik eerder ervaarde was compleet weg.

Waarom ben ik eigenlijk ondernemer geworden?

Ik werd geleefd door mijn agenda. En de berg met werkzaamheden werd alleen maar groter.

Was ik hier ondernemer voor geworden? Nee, toch? Ik zou toch juist meer vrijheid hebben? Meer kunnen doen wat ik ZELF wilde? En begrijp me niet verkeerd: ik was niet diep ongelukkig, helemaal niet. Maar deze periode heeft me geleerd wat ik wel en niet leuk vond aan het vak. Alleen zag ik het toen nog niet.

Tot ik in oktober nog meer afstand nam van de werkzaamheden (dat kon ook wel, ik had het een en ander afgebouwd). Een enorm lastige maand waarin de sterfdag van mijn vader plaatsvond en waar ik 1000 x meer moeite had dan ik had verwacht. Maar het was ook een enorm leerzame maand.

Dat moest even anders

Net als november, toen ik weer verder wilde. En dat lukte gelukkig ook redelijk vanzelf: ineens kwam er weer meer ruimte in mijn hoofd. Stap voor stap kreeg lukte het weer om mijn grotere doel helder te krijgen, en om te kijken wat ik hiervoor moest laten, of juist moest doorpakken. Na een enorme brainstorm was het voor 75% helder. Die andere 25% zou vast later komen.

En dat later, dat werd dus die midweek. Want ik wist dat er iets moest veranderen. Als ik verder wilde groeien, moest ik dit doen. Ik voelde aan alles dat ik die ruimte moest pakken (zo, dat klinkt zweverig hey) en focus moest hebben om de inspiratie er te laten zijn op de momenten dat het er moest zijn, en niet afgedwongen door mijn huidige schema’s/leven.

Pfff, 800 woorden, ja Milou? Ga je weer lekker? Haha. Je weet, mijn tweede naam is kort, en de derde en vierde is: van stof. Die naam is overigens ook sarcastisch.

De midweek

Alright. Midweek weg. Zoals ik al zei had ik een berg aan werkzaamheden die nog moesten gebeuren. Ik vond het enorm vervelend dat het creëren van mijn onlineprogramma zo uitliep (dat had in oktober al af moeten zijn). Dus ik was ervan overtuigd dat ik dat wel ‘effe’ in zou halen in die midweek.

Liep dat even anders.

Ik heb die week geen letter op papier gezet. In ieder geval niet voor mijn programma. Wat ik wel heb gedaan? Ik heb eigenlijk geen idee. Ja, wel. Ik heb geluisterd naar mijzelf en wat er nodig was om weer ruimte te krijgen in mijn hoofd. Ruimte te krijgen voor groei.

Wist je dat ik teksten schrijf voor (top)ondernemer, Kirsten? Ik weet nog dat ik een tijdje terug een post voor haar schreef; dat je alleen kunt groeien met je business, en goedlopend bedrijf kunt hebben, wanneer het ook goed gaat met jezelf. Wanneer je aan jezelf werkt, jezelf laat groeien, dán kan je bedrijf ook groeien.

En het duurde even: want ik heb drie dagen lang gebaald dat er niks uit handen kwam, dat ik veel gesprekken had met mensen in plaats van werken en dat ik vet veel last van rouwen had in die week. Maar de laatste dag heb ik eraan toegegeven: blijkbaar was het nodig.

Maar ja, kom ik dan nog wel terug in die positieve flow? Daar was ik wel een beetje bang voor. Ik had namelijk eindelijk de tijd om even te beuken en ik had geen zak gedaan. Hoe moest ik dit nu weer proppen in m’n werkdagen?

Ik ben precies waar ik moet zijn

Het antwoord kwam thuis vanzelf: ik ben precies waar ik moet zijn in mijn bedrijf. Alles wat ik nu doe, brengt me naar mijn grotere doel en ik kán daar nu nog niet zijn, maar ik kóm er wel!

Oprecht, ik voelde ‘m. Ik werd er zelfs rustig van. Alsof het kwartje keihard viel. En ineens dacht ik: kijk waar ik vandáán kom! In juni zat ik nog te rillen als een rietje als je het woord webinar alleen maar uitsprak. Nu geef ik masterclasses, webinars, livesessies en trainingen alsof ik nooit anders heb gedaan. Ik krijg er zelfs superveel energie van!

Het leren van Pinterestmarketing aan anderen, daar ga ik écht van áán staan.

En dat is wat er gaat gebeuren in 2021. Er zijn toffe plannen. Ik heb nieuwe diensten in ontwikkeling, er zijn diensten weggevallen. Ik heb ervoor durven kiezen om dingen los te laten zodat ik weer verder kan.

(Neemt niet weg dat ik nu weer iedere avond met laptop op de schoot zit, maar hey: de energie van juni/juli is er weer! En eerlijk: die Pinterest Advent moet af)

Zo, dat was ‘m dan! Even kijken: 1238 woorden. Lekker man.

Ik heb de kindjes en Justin ook enorm gemist. Vooral op de dag dat ik wegging had ik dubbele gevoelens. Niet omdat ik dacht dat het niet goed zou gaan thuis (sterker nog: Justin hoef ik absoluut niet te vertellen wat wel/niet hoeft te gebeuren, hij doet alles), ik ging voor het eerst een hele poos écht weg. Maar het was ook fijn om even de ruimte te pakken die ik nodig had. En om ze vrijdag allemaal weer plat te knuffelen. <3

Heb geen spijt
Het was toch niet jouw schuld
Dat de dingen anders gingen
En dat dat vroeg om veel geduld
En dat de weg gewoon de weg bleek
Die je blindelings moest gaan
Om hier en nu te kunnen staan

Vroeg of Laat – BLØF (natuurlijk)

Liefs,
Milou

Delen:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?